Over het aanbrengen van de gaven in de eucharistie

Pateen en kelkNa de voorbede verschuift de aandacht in de eucharistie van de tafel van het Woord naar de tafel van het Brood bij het aanbrengen van de gaven van brood en wijn. Tijd om even te relaxen terwijl anderen zich bezig houden met een noodzakelijk kwaad om te kunnen verder gaan ?

Je zou het niet denken als je ziet hoe het brood en de beker worden aangebracht, langzaam  en met een zekere plechtstatigheid, liefst goed zichtbaar voor de hele gemeenschap. Hoe bescheiden deze gaven ook lijken, het is wel degelijk ‘ons dagelijks brood’. Het brood op het altaar draagt het leven van elk van ons in zich.
Het brood symboliseert de gaven die ons geschonken zijn: het leven zelf, vriendschap, alles wat we dag aan dag nodig hebben om van te leven, troost in dagen van pijn en duisternis,  gedeelde vreugde in zorgeloze tijden. Het brood is echter niet alleen ‘vrucht van de aarde’ maar ook ‘werk van mensenhanden’. Het leven dat we kregen is niet louter een ontvangen gave. We hebben ons moeten inzetten, werken, inspanningen leveren opdat de gave ontvangen, onderhouden en ontvouwd kan worden. Het leven is een wonderlijk, broos geschenk en vraagt veel zorg en eerbied om het tot volle wasdom te brengen.

Het moment dat brood en wijn op het altaar worden gebracht is dus een moment om bewust te zijn van alles wat we ontvangen, dag aan dag. Heel onze dankbaarheid maar ook al onze inspanningen mogen we neerleggen op het altaar, samen met dit brood. God neemt het allemaal aan en maakt het tot Zijn Lichaam, Zijn gave voor de mensen.

Meer achtergrond vind je hier 

.

Reacties uitgeschakeld voor Over het aanbrengen van de gaven in de eucharistie

Opgeslagen onder litugie vieren

Reacties zijn gesloten.